30 Aralık 2013 Pazartesi

2014-HERŞEY MÜMKÜN YILI...

Yılın bu zamanlarında bir taraftan kendimle hesaplaşırken bir taraftan da Serap Erener’in o çok sevdiğim şarkısı zihnimin içinde dönmeye başlar. Yeni bir duruşyeni dokunuş/Tek tek keşfetmem lazım/Yeni bir hayat gerisi bayat/Kendime yenibir ben lazım...

Her Aralık ayı geçen yılı düşünürüm. Yeni sene de uygulamak için verdiğim kararları, koyduğum hedefleri ve hareket planlarını...hatta kimselere söylemediğim, söyleyemediğim gizli, tamamen bana ait dilek listemi... Bazılarını hayata geçirmiş olmanın gururunu ve tatminini yaşarken, diğerlerinin yakınından geçememiş olmanın huzursuzluğu kaplar içimi. İşte o zaman düşünmeye başlarım; neydi yanlış olan diye. Koyduğum hedef mi? Zamanlama mı? Yoksa isteklerim mi değişti? Sonuçta  her seneye, daha bana özel, değişiklik ve yenilikleri içinde barındıran yöntemler ve hedefler ile girebiliyorum. Kendim için ayırdığım bu zamanı çok seviyorum çünkü oluşan liste ve yöntemler silsilesi bana elimde bir sihirli değnek varmış hissi veriyor. Sanki isteklerimin hepsini gerçekleştirebilecekmişim gibi... Özellikle 2014 benim için çok özel. İçinde bulunduğumuz 2013 yılında öyle insanlar tanıdım öyle gerçek hayat deneyimleri dinledim ki 2014’ü “HERŞEY MÜMKÜN” yılı ilan etmeye karar verdim kendimce. O insanlar için oluyorsa neden benim için olmasın? Dünyadaki pek çok insan birşeyi başarabiliyorsa ben neden başarısız olayım? Madem olabiliyor o zaman benim için de MÜMKÜN... İşte bu düşünceyle düşünmeye başlıyorum bu yıl....  Peki ya siz? Siz de bu yıl için hedefler koyacak mısınız kendinize?  Mesela kilo vermek, yeni bir ev ya da araba, maaşa zam, yeni bir iş ya da bir terfi... Her yıl aynı konularda kendinize sözler veriyor ama bir türlü gerçekleştiremiyor musunuz? Bu durumda kendi sırlarımı sizinle paylaşabilirim. Umarım size de bana olduğu kadar faydalı olur.

19 Aralık 2013 Perşembe

Yaptığımız seçimler yaşadığımız hayatı oluşturur...

“Huzur arıyorum, tek istediğim bu.” İçindeki huzursuzluğu tarif etmekte çok zorlandığını hissetti. Sebebini ise kendisi bile bilmiyordu ki başkalarına nasıl anlatabilirdi. Sadece birşeylerin yolunda gitmediğinin farkındaydı. Sanki birileri boğazını sıkıyor, nefes almasını engelliyordu. Aslında gayet iyi bir işi vardı...yani çevresindekiler öyle söylüyordu. Mutlu bir evliliği, harika bir çocuğu vardı. Herşey yolundayken neden bir türlü huzur bulamadığını anlayamıyordu.